تبلیغات
چه کسی گفت خدا شاعر نیست
سه شنبه 6 بهمن 1394

زندگی

   نوشته شده توسط: اکرم بهرامچی    

زندگی شبیه به یک کلاف  ِ کامواست  با متراژی معین،
 چه زیبا و نرم و چه زمخت و خشن .....
گاهی اصلا بافته نمیشود،
 گاهی آنقدر درهم ریخته است که به سختی میشود آنرا بافت ،
گاهی ناشیانه بافته میشود
و گاهی ماهرانه به زیباترین شکل ،.............
 گاهی دستان یخ زده ای را گرم میکند
 گاهی گرمایش خفقان آور میشود..........
 گاهی رنگ می بازد
 و گاهی با یک اشتباه
 کنار بخاری ِ اولین زمستان
 می سوزد
 اکرم بهرامچی


چهارشنبه 13 مرداد 1395

جنگ

   نوشته شده توسط: اکرم بهرامچی    

لب تشنه ی خون ، تفنگ،   پایان نگرفت

میراث  نبرد و  ِ  جنگ ،  پایان نگرفت

همواره  در این جاده ی پر شیب و فراز

 آثار ِ دو پای لنگ   ،  پایان نگرفت

اکرم بهرامچی


سه شنبه 22 تیر 1395

طنز تلخ سال گوسفند

   نوشته شده توسط: اکرم بهرامچی    

 
 
چند ماهی  ذهن من    هِی می چرید ای گوسفند
شعر می گفتم در این سال جدید  ای گوسفند
 
تا شنیدم در خبر ها    آی   مردم  ؛ خورده اند
حق ملت را ، کسانی  بی کلید   ای گوسفند
 
از رقم های نجومی ِ حقوق ِ عده ای
بی خبر بودیم، در خوابی بعید، ای گوسفند
 
چند صد میلیون تومن  فیش حقوق  از آن طرف
برملا  شد، خواب ،از چشمان  پرید  ای گوسفند
 
این طرف   مردم  پی ِ  نانی حلال و اندکند
آن طرف ها، پورشه، برج ِ سپید ، ای گوسفند
 
از  توافقنامه ی برجام این افشاگری
 شد نصیب ِ بی نصیبان  از امید  ، ای گوسفند
 
با توافقنامه ی   برجام     می گفتند زود
دردِ  بیکاری  بگردد    ناپدید  ای گوسفند
 
این طرف بیکاری اما آن طرف  ها ای دریغ
جیبِ  جمعی پر شد از   پولی  بعید  ای گوسفند  
 
جیب ِ  ما سوراخ بود و سکه ای  در آن نماند
گیر کرده در ته ِ  آن  یک کلید    ای گوسفند
 
این کلید ِ  حل ِ  مشکل زنگ خورده سالهاست
باز گردد؟  قفل هایم   بی کلید     ای گوسفند؟؟؟؟؟
 
اکرم بهرامچی


دوشنبه 20 اردیبهشت 1395

حضوری شناور

   نوشته شده توسط: اکرم بهرامچی    


محراب بود و علی بود،

تصویر ِ میخانه ی دل




عطر ِحضوری شناور،


سر زد به کاشانه ی دل


 


آنقدر آبی که گویی ،


امواج را شانه میزد




عرفان ِ ژرف ِ نگاهش


دریای فرزانه ی دل


 


چشمش به عرش ِ نجیب ِ


آیات ِ شمس الضحی بود




اَمَن یجیب ِ لبانش ،


با شور ِ مستانه ی دل


 


در دست، اَبر ِ سخاوت ،


شورِ بهار ِ طراوت



 

زیرِ ِقدم های سبزش،


روئید ، افسانه ی دل



 


میرفت با هر تَغَزل ،


می ماند در هر قصیده



 


ترکیب می شد شب قدر،


شعر غریبانه ی دل



 


تاریخ در سرنوشتی،


تقدیر را سایه می زد



 

محراب بود و شهادت ،


تصویرِ میخانه ی   دل



اکرم بهرامچی



چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395

عید مبعث

   نوشته شده توسط: اکرم بهرامچی    

فرشته گفت اَقرا  بِسم ِ  رَبَکَ الَذی خَلَق
بخوان به نام ِ  آفریدگار، سوره ی عَلَق


بخوان به نام او که آفرید ،خون بسته را
و آفرید، آسمان و خاک را،  به یک وَرَق


فرشته گفت از خدای آیه های روشنی
و رنگ های شرجی طلوع تازه ی فَلَق


و جلوه ی ستارگان آسمان و کهکشان
و هرچه می دمد میان بیکرانه ی شَفَق


فرشته گفت اَقرا بِسم ِ رَبِکَ الذی خَلق
چو می دمد شمیم آیه های سوره ی عَلَق


بخوان میان ِغار ِکوه ِنور ،این طلیعه را
که اوست خالق ِ اَحَد، و ربی اِنٌهُ لحََق


که  آفرید عشق را ...........برای نقش زندگی
و آفرید هرچه هست و نیست را خدای حق


فرشته گفت از شکوه ِعرش تا عروج تو
نوشته شد شکوه ِ آیه های حق، وَرق وَرق


و آبشار آیه ها چو ریخت بر زبان تو
چکید   از  تبار تو بهارها ، طَبَق طَبَق


تویی طلایه دار ِ کشتی ِ  زمین و آسمان
تو خاتم ِ پیام آوران ِ  آیه های  حَق


فرشته می سرود از خدای واحِد و اَحَد
و  می سرود   اَقراَ  بِسم ِ ِ ربَک الذی خََلق


 اکرم بهرامچی


شنبه 11 اردیبهشت 1395

ای معلم

   نوشته شده توسط: اکرم بهرامچی    

ای معلم ای همیشه ماندنی

در بهار ِ آشنای سینه ها


ای نگاه ِ مهربانت پَرتو ِ

انعکاس ِ روشن ِ آئینه ها


ای صمیمی در کلاس ِ همدلی

ای فروغ ِ فصل های مدرسه


در تو میروید بهاران بی خزان

ای بهار ِ آشنای مدرسه


در کویر ِ خشک ِ تردید و عطش

رنگ ِ باران می زند چشمان تو


بذر می پاشد به روی سینه ام

روشنای ِ شرجی ِ ایمان ِ تو


هر جوانه در هوای آفتاب

می شکافد تار و پود ِ خاک را


ای که می آموزی از خاک ِ درون

در اطاعت آورم افلاک را


ای اذان گوی ِ شقایق های سرخ

صوت ِ تو پیچیده در صحرای سرخ


در نمازت باز هم فریاد کن

ای نمازت زمزم ِ دریای سرخ


تا قلم از جوهر ِ دریای تو

در قیامش شوق ِ جوشیدن کند


باز هم در سایه سار ِ زندگی
روشنای صبح …روئیدن کند


اکرم بهرامچی


پنجشنبه 2 اردیبهشت 1395

چشمه ی معراج

   نوشته شده توسط: اکرم بهرامچی    

  •  

     

    وقتی که خدا صورت ِ حیدر      شده باشد

     

    آئینه پر از  نقش  ِ  معطر        شده باشد

     

     

     

    امشب که  در این  مصرع ِ  پرواز ، خدا هم

     

    از شوق ، سراسیمه،  کبوتر شده باشد

     

     

     

    باید که  از  این کوچه  بگیرند نشان ها

     

    تا   کوچه گذر گاه ِ  مکرَر شده باشد

     

     

     

    این کوچه ی تاریخ ، پر   از   رَد و نشان است

     

    این   کوچه  از  این  قصه  مُیَسَر شده باشد

     

     

     

    اینجا ست  که هر تکه ی نان ، دانه ی خرما

     

    در  چشمه ی  معراج،  شناور شده باشد

     

     

     

    اینجاست که در چشم ِ یتیمان ،غزل شب

     

    از تابش خورشید ، منَوَر شده با شد

     

     

     

    گفتند   تمامیت ِ خلقت  همه از   اوست

     

    خلقت  همه از چشمه ی  کوثر شده باشد

     

     

     

    باید     بنویسند ،  تمامیت    ِ   تقدیر

     

    مردی ست که  با  عرش برابر شده باشد

     


  •  

    باید بنویسند که  اعجوبه ی عدل است

     

    آن مرد که افسانه ی مَحشر شده باشد

     



  •  

    فریاد  ِ  بلندای ِ  مرامِ ِ  بشریت

     

    از حنجره ی اوست که  رهبر شده باشد

     


  •  

    این ترجمه ی لفظ به لفظِ   ملکوت است

     

    یعنی  که خدا   صورت ِ حیدر شده باشد

     

     

     

    آئینه   پُر   از نقش ِ معَطر   شده باشد

     

    آئینه   پر   از نقش ِ معَطر   شده باشد

     

     

    اکرم بهرامچی




پنجشنبه 12 فروردین 1395

من هنوز بزرگ نشده ام

   نوشته شده توسط: اکرم بهرامچی    

بعضی وقت ها
 با خودم فکر میکنم
 درونم چرا هنوز کودک است
 و نگاهم هنوز مات و مبهوت
 آدمها هرگز بزرگ نمی شوند
 پیر نمی شوند
 این پوست و موی پژمرده و کدر
مال من نیستند
 برای فریب آینه در من روئیده اند
برای اینکه رسم زمانه را به جا بیاورند

یا شاید برای اینکه
 مرا متقاعد کنند و بگویند
پایان عمر
 نزدیک است
اما
من هنوز بزرگ نشده ام

اکرم بهرامچی


شنبه 7 فروردین 1395

عشق

   نوشته شده توسط: اکرم بهرامچی    

نگاه کن
حس کن
شبیه ِ هیچ سیاره ای
 که در مدار هزاران مدار
 چرخ می خورَد
نیستم.......
چرخان ترین نبض ِ متبلورم
وضربانم به هیچ ثانیه شماری شبیه  نیست.
فراتر از فراترم
 فراتر از  قفسی به حجم ِ کائنات ..........
فراتر از زمان های  محصور شده
در لابلای فصل های بدون شناسنامه
  تکثیر می شوم .........
 نقطه ی جوش ِ ازل را
ترجمه می کنم.............
من هستم
عشق.....
رقصی ناهمگون
در بطن ِ  حقیقت ِ هستی.
 
 
اکرم بهرامچی


شنبه 1 اسفند 1394

نیایش

   نوشته شده توسط: اکرم بهرامچی    

 

برق ِ چشمان  پلنگان   در نگاه  ماه ریخت
آسمان چرخی زد و در پای این  درگاه  ریخت
 
سمت ِ   قاب ِ  پنجره چشم افق  تا سجده کرد
یاس ِ گلدان عطر خود را تا  افق  نا گاه ریخت
 
لا به لای گیسوان  شب   فراتر رفته  بود
چون پریشان شد  نسیمش  فرصتی کوتاه   ریخت
 
در فراز و در نشیب ِ چرخ بازیگر شبی
آن قدَر  لرزاند  دستم را  که دل در راه   ریخت
 
حس بی پروایی ِ  ناب زلیخا  ماندنیست
این چنین شد عشق ،  پوسف را به کام ِ  چاه  ریخت
 
زیر لطف ِ پوستین  ِ شب خدا را سجده کرد
هوی درویشی  که در  قاب دلش  الله  ریخت
 
پلک زد مهتاب  ، در چشمان خواب آلوده ای
غمزه اش  خورشید را در   شعله  های  آه ریخت
 
اکرم بهرامچی


سه شنبه 27 بهمن 1394

به دنبال خدا

   نوشته شده توسط: اکرم بهرامچی    

نمیدانم چرا آدمها

از روز ازل بتخانه ساختند

 معبد ساختند

 کلیسا و مسجد ساختند
 
اما خدا را ندیدند

 نیافتند .......حسش نکردند

 دویدند به دنبال  خدایی  که

همیشه  نظاره گرشان بود................

اکرم بهرامچی


شنبه 24 بهمن 1394

پرواز ِ رباعیات نماز

   نوشته شده توسط: اکرم بهرامچی    

در نیمه ی  شب ، نمازِ  شب، دلچسب است
بر عرش  نشسته باشی و دور از هست
آنگاه ببین دورو بَرت می چرخند
انبوه ِ فرشتگان ِ تسبیح به دست  
----------------------------------
بر بال نماز،  رفته ام آن سو تر
با چادر ِ گلدار ِ  سپید  ِ مادر
با عشق   گره زد به خدا ،  قلبم را
دستان ِِ نماز ِِ  صبح ، هنگام ِ سحر
------------------------------------------

 

وقتی که دلت بهانه سر میگیرد
باران ِ نیاز ،  ِ بیشتر میگیرد
یک قبله و یک مُهر ومحرابی سبز
اینگونه    کبوترانه   پر  میگیرد .
---------------------------------------------
با اشک وضو کن که دلت باز شود
سجاده ی خاک ، عرش ِ پرواز شود
آنگاه   به سوی قبله   لبخند بزن
بگذار نماز ،   نغمه پرداز شود
------------------------------------------------------
اکرم بهرامچی


دوشنبه 19 بهمن 1394

مهربانی

   نوشته شده توسط: اکرم بهرامچی    

[
مهربانی شرط انسان بودن است
هرکسی در   شأن ِ  این معیار نیست

قلب روشن شکل یک آئینه است
مسلک آئینه در زنگار نیست

فرصت لبخند کوتاهست و کم
مهربانی فرصتش  بسیار نیست

اکرم بهرامچی


شنبه 17 بهمن 1394

افسوس

   نوشته شده توسط: اکرم بهرامچی    

افسوس
هیچ کس

پس از مرگ
 زنده نشد
که
 اگر چنین می شد
انسانیت
 هرگز  در میان موجودات دوپا
نمی مرد

اکرم بهرامچی



راهی حج بود مردی اهل شام                 

دید مردی را و پرسید ش (که  نام؟)

گفته شد این مرد، فرزند علی ست          

این حسین بن علی  ِ  منجلی ست

مرد شامی چون دلش پر کینه بود            

عقده ها را تند و  بی پروا گشود

دیگ خشمش جوش آمد بی درنگ           

بانگ زد، فریاد ،چون فریاد جنگ

با درشتی  صدچنان دشنام داد                

عقده خالی کرد و دل آرام داد

دشمن آل علی بود و  تمام                     

کینه اش در چهره اش، شام  مدام

چون حسین بن علی آرام بود                  

با متانت خشم را از او     زدود

با محبت این سخن آغاز کرد                    

صد گره از نکته ها را باز کرد

گفت میدانم غریبی ،اهل شام                

از من و آل علی برتو سلام

آیه هایی را ز قرآن گوش کن                   

 شعله های کینه را خاموش کن

ما مسلمانیم و یاران رسول                     

پیروٍ آئین و       قرآن رسول

شاید این خشم تو از درماندگی ست                  

حسن اخلاق و عطوفت،بندگی ست

هر چه می خواهی هویدا می شود          

جامه و  درهم ، مهیا  میشود

هم  مسلمانیم و هم بخشنده ایم            

چون فرامین خدا را بنده ایم

هرچه از دستم بر آید آن کنم                   

خانه ام را خانه ی مهمان کنم

مرد شامی بعد از آن بذری که کاشت                 

انتظار این سخن ها را نداشت        

مرد شامی در عجب،درمانده بود              

چهره را از شرم خود پوشانده بود

نفرتش چون آتشی بر آب شد                           

ظلمت اندیشه اش، مهتاب شد

کینه اش اینک محبت گشته بود               

نفرت دیرینه را از دل زدود

بعد از آن شد پیرو آل علی                      

دوستدار  آل  نور    منجلی

بعد از آن شد دوستدار مرتضی                

پیرو  آئینه های  مصطفی

 

سروده ی اکرم بهرامچی


تعداد کل صفحات: 17 1 2 3 4 5 6 7 ...